Posted by on 4 August 2016

 Méditerranée 2016 -HET VERVOLG:  “Alli mána pa k’ ého”- ” ‘I do not have another mother”.  Poëzievoorstelling Amsterdam

 

 

 

 

 

 

FOTO: VASSILIS TRIKOUPIS

Een meertalige poëzievoorstelling en collectief initiatief. Het vervolg op de vorige poëzievoorstellingen met gedichten van dichters van de Middellandse Zee.  De geselecteerde gedichten refereren aan migratie, vluchtelingen, grenzen, oorlog, verbroedering, tijd en ruimte. Dichters: M. Yourcenar, P.P.Pasolini, T.S.Elliot, Ed.Sanguineti, E.Cansever, K. Angelaki-Rook, S.Vrettos, M.Cetin.

Eigen gedichten: Vassilis Trikoupis, Silvia Terribili.

DEELNEMERS:  Anna Papagiannaki-Divani, Vassiliki Koutrouli, Alexandra Zoi (Grieks), Arif Mourat, Mehmet Cetin, Huseyin Sahin (Turks), Silvia Terribili, Roberto Bacchilega,  Simona Beltrami, Lisa Luca (Italiaans). Muziek: Sewusen

LOCATIE:  ASTAROTEATRO

  Gares d’émigrants : Italie du Sud

“Fanal rouge, œil sanglant des gares ;
Entre les ballots mis en tas,
Longs bêlements, sanglots, bagarres ;
Émigrants, fuyards, apostats,
Sans patrie entre les états ;
Rails qui se brouillent et s’égarent (…)”

M. Yourcenar  

Στους πέντε χάρτες
Βολεύουν άλλωστε για σύνορα οι ποταμοί
βολεύουν κι οι αμμόλοφοι
κι ας αλλάζουν κάθε νύχτα θέση.
Γι’ αυτό και παν τα σύνορα
ή πάντα εκεί ή πάντα αλλού.
Γι’ αυτό και όσοι κοιμηθούν σε τέτοια όρια
ξυπνούν την άλλη μέρα σε άλλη χώρα.
Μπαίνουνε τότε φεύγουνε καράβια φοβερά
γερμένα σαπιοκάραβα
σαν κουρδιστά κάνοντας κύκλους (…) ”     Σπύρος Βρεττός

” Furthermore, rivers are suited to be borders
and sand dunes are suited too,
even though they change position every night.
That’s why all borders are always over there or elsewhere.
Which is why those who sleep on such frontiers
waken the next day in another country (…)”    ( translation S.Vrettos’poem:  Ph. Ramp)

Ο Αλή με τα γαλάζια μάτια

(…)Ο Αλή με τα Γαλάζια Μάτια,
Ένας από τους τόσους γιους των γιων,
Θα κατεβεί από το Αλγέρι, πάνω σε καράβια
Με πανιά ή κουπιά.
Θα είναι μαζί του χιλιάδες άνθρωποι
Μικρόσωμοι και με τα μάτια
…φτωχών σκύλων (…)
Πάνω στις βάρκες τις φτιαγμένες στα Βασίλεια της Πείνας. (…)
Θα φέρουν μαζί τους τα μωρά,-
το ψωμί και το τυρί – στα λαδόχαρτα της Δευτέρας του Πάσχα.
Θα φέρουν τις γιαγιάδες και τα γαϊδούρια,
Πάνω στις τριήρεις τις κλεμμένες στα αποικιακά λιμάνια.
Θα ξεμπαρκάρουν στον Κρότωνα, στο Πάλμι
Κατά εκατομμύρια, ντυμένοι με ασιάτικα
Κουρέλια και με αμερικανικά πουκάμισα.(…)

Αυτοί πάντα ταπεινοί
Αυτοί πάντα αδύναμοι
Αυτοί πάντα φοβισμένοι
Αυτοί πάντα κατώτεροι
Αυτοί πάντα ένοχοι
Αυτοί πάντα υπήκοοι
Αυτοί πάντα μικροί (…) Π.Π.Παζολίνι

“(…)Alì dagli Occhi Azzurri
uno dei tanti figli di figli,
scenderà da Algeri, su navi
a vela e a remi. Saranno
con lui migliaia di uomini
coi corpicini e gli occhi
di poveri cani dei padri
sulle barche varate nei Regni della Fame. Porteranno con sé i bambini,
e il pane e il formaggio, nelle carte gialle del Lunedì di Pasqua.
Porteranno le nonne e gli asini, sulle triremi rubate ai porti coloniali.
Sbarcheranno a Crotone o a Palmi,
a milioni, vestiti di stracci,
asiatici, e di camice americane.
Essi sempre umili
Essi sempre deboli
essi sempre timidi
essi sempre infimi
essi sempre colpevoli
essi sempre sudditi
essi sempre piccoli(…)”   P.P. Pasolini