Posted by on 24 February 2017

LES MOTS ET LES CHOSES  ημερολογιακές σημειώσεις:  ©#Copyright and #piggybacking, À la recherche… d’ethos perdu & #entrepreneurship über alles – Klassieke tragedies, folklore, poëzie &  Kavafis de musical – Κλασσικά έργα, φολκλόρ, ποίηση & ο Καβάφης μιούζικαλ. KUNST als VERMAAK en AMUSEMENT & KUNST als GADGET en INVESTERING – Η ΤΕΧΝΗ ΩΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ & Η ΤΕΧΝΗ ΩΣ ΚΟΜΦΟΡ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟ ΑΓΑΘΟ. Kunst en poëzie als peterselie en alleslijm – Τέχνη και ποίηση, μαϊντανός και συγκολλητικό υλικό για κάθε χρήση.

Er is een wezenlijk (!) verschil tussen echte samenwerking, geforceerde pseudo-solidariteit  en piggybacking via valse samenwerkingsvormen..! Pseudo-ethos en entrepreneurship, amoraliteit en immoraliteit als supplementen bedoeld voor publieke consumptie in Post Truth Politics. Om dicht bij mijn eigen belevingswereld te blijven zal ik deze stelling aan de hand van  3 voorbeelden uit de recente actualiteit toelichten. Wil je meer weten? Neem contact op via het contactformulier.

 Magritte, La trahison des images. 

 

LES MOTS ET LES CHOSES – ©#Copyright and #piggybacking, À la recherche… d’ethos perdu & #entrepreneurship über alles – ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ …ΧΑΜΕΝΟΥ ΗΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ CREDO “ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ”.

Open brief aan medeplichtigen, allen die weten en zwijgen – ανοιχτή επιστολή στους συνενόχους, όλους όσους γνωρίζουν και συναινούν σιωπώντας. Φεβρουάριος, Καρναβάλι. Αλλά και έτος Μαγκρίτ. Η εποχή της ομερτά και της μάσκας. Που κατά πως φαίνεται επεκτείνεται έξω από τα στενά χρονικά όρια και “διακοσμεί” κάθε εποχή αλλά και κάθε ανθρώπινη συναλλαγή.  Υπάρχει μια “μικρή” (!) διαφορά ανάμεσα στις έννοιες συνεργασία και υφαρπαγή.

©A.Z.ARTandLANGUAGE, LA PAROLE ET LA LANGUE, V. Majakovski & K.Karyotakis, collage – LETTER DELTA, AIDOS, olieverf- LACK OF FAITH,  on a poem by P.P.Pasolini, houtskool –   LETTER HETA-ÉTHOS, potlood, grafiet –

Επειδή τον τελευταίο καιρό οργιάζει το φαινόμενο και αυτή η συμπεριφορά έλλειψης ήθους έχει άτυπα ανακηρυχθεί σε …εθνικό σπορ, δημοσιεύω αυτό ως έχω χρέος απέναντι όχι μόνο στον εαυτό μου αλλά και απέναντι σε αυτό που λέμε τέχνη. Βλέπουμε να κυριαρχεί μια καννιβαλιστική συμπεριφορά που έχει ως έμπνευση τολμώ να ισχυριστώ αυτό που βλέπουμε να γίνεται σε δημόσια θέα 7 χρόνια: τον διασυρμό, την υφαρπαγή, την λεηλασία και τον δημόσιο βιασμό και εξευτελισμό της Ελλάδας από τους “σοβαρούς” κατά το φαίνεσθαι Ευρωπαίους ηγέτες και ηγεμονίσκους που έχουν από πάνω προς τα κάτω επιβάλλει τα έθιμα και το ήθος της συμμετοχής της κοινής γνώμης μέσα από τα ΜΜΕ σε αυτό το όργιο παρανομίας ώστε να μοιραστεί η συνενοχή “ισότιμα”. Γιατί σε μια “συνεργασία”, μοιρασμένη ντροπή είναι μισή ντροπή – κατά το “μοιρασμένος πόνος είναι μισός πόνος”.  Το τελευταίο διάστημα είδαμε πολλές έννοιες placebo να παρελαύνουν ως αληθινές: την ψευτο-αλληλεγγύη και τον ψευτο-ανθρωπισμό, ΜΚΟ και χιλιάδες εταιρείες να σκοτώνονται για το ποιός θα πρωτοπροσφέρει βοήθεια στους κακόμοιρους πρόσφυγες – πάντα χωρίς κανείς από όλους αυτούς που χρηματοδοτοντούνται από τα περίφημα Ευρωπαϊκά προγράμματα – να θίγουν τους υπαίτιους του πολέμου, της καταστροφής και του πόνου. Γιατί ο πόνος των προσφύγων και το προσφυγικό δράμα είναι απλά ένας νέος τομέας της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Η έννοια της εμπορευσιμότητας των πάντων είναι που κυριαρχεί στα πνεύματα και στις ψυχές όλων και έχει μάλιστα εύστοχα βαφτιστεί “επιχειρηματικότητα”(!) Πρόκειται για την “κοινωνική επιχειρηματικότητα” που επινοήθηκε ακριβώς για να ….εξαφανίσει ως άλλο μαγικό απορρυπαντικό τους λεκέδες της εγκληματικής πολιτικής που εφαρμόζουν αυτοί ακριβώς που διαθέτουν τα πακέτα “διάσωσης” και “ανθρωπιστικής βοήθειας”. Ταυτόχρονα υιοθετείται ως επίσημη στάση – που περιέργως γίνεται αποδεκτή ως απόλυτα θεμιτή- η περίφημη “Ελβετική ουδετερότητα”: βλέπω πως κάτι δεν είναι σωστό αλλά δεν κάνω κάποια ενέργεια να το καταπολεμήσω ως άδικο στο όνομα μιας διαστρεβλωμένης επιχειρηματολογίας που υποτίθεται πως “σέβεται” την ….ιδιωτική ζωή (!) και επιπλέον υπαγορεύεται από το δόγμα πίστης της ορθής ….επιχειρηματικότητας.
Ο έμπορος τα έχει λοιπόν καλά με όλους. Και σιωπά. Και αγνοεί. Και είναι απολιτικός. Και είναι και με τον θύτη και με το θύμα κατά πως τον συμφέρει κατά περίπτωση.  Και εφαρμόζει με ζήλο το “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”.
Αυτό το placebo, αυτό το υποκατάστατο δημιουργικότητας, τέχνης και ο καννιβαλισμός. Αυτή η διαστροφή των εννοιών είναι που έχει φτάσει στο υπέρτατο όριο και κυριαρχεί ως ανώτατη αξία αντικαθιστώντας κάθε άλλη αξία. Η τέχνη και η ποίηση σε ρόλο μαϊντανού και κόλλας για όλες τις χρήσεις. Στην Ελλάδα ο Ρουβάς τραγουδάει Θεοδωράκη και εδώ ζούμε εδώ και αρκετά χρόνια τον ευτελισμό της τέχνης μέσα από το μεταμοντέρνο δόγμα “όλα είναι τέχνη”.
Και θα μου θυμώσουν σίγουρα οι εκλεκτοί φίλοι που απαγγέλουν Καβάφη και άλλους μεγάλους ποιητάς και στριμώχνονται για σέλφι σε after party (δες και αλλού στο ΦΒ). Τώρα γίνονται ποιητικές παραστάσεις για την “συγχώνευση” και την πέψη πικρών αναμνήσεων (δες π.χ. κατοχή Κύπρου) και επιβάλλεται με το γάντι μια πολιτική ατζέντα (δες: “συγχώρεση” , όχι σύνορα  – “NO BORDERS” ) που περιέργως απευθύνεται και αφορά “κάποιους” αλλά όχι όλους. Γιατί αυτοί που κηρύττουν τα ανοιχτά σύνορα, εξαιρούν τη δική τους χώρα. Δες έλεγχο και κλείσιμο συνόρων βόρειας Ευρώπης και την κατάσταση στην Ελλάδα, Μέση Ανατολή κλπ….
Ik heb me gerealiseerd dat de manipulatie, vervaging en transformatie van betekenissen van woorden en betekenissen dramatische dimensies is gaan nemen. We hebben recent vernomen dat er een nieuw theaterproject komt in april 2017 met poëzie van Kavafis.
In de eerste opzicht zou ik in de lucht moeten springen van geluk. Wat is leuker dan projecten waar kunst, poëzie, literatuur en theater onze zintuigen prikkelen en ons in contact brengen met de kunstenaar en de dichter. Maar tegenwoordig het gaat niet om de dingen maar om simulaties; poëzie en/of kunst zijn niet het doel maar de “glijmiddelen”om het behalen van andere doelen te vergemakkelijken. Kunst en poëzie (vooral de laatste tijd) als ….lubricant. En wat te doen wanneer kunst, poëzie, literatuur en theater getransformeerd worden in “peterselie”, in een soort alleslijm?   Politieke agenda’s, gemeentelijk beleid, herstructureringsplannen en economische projecten gebruiken kunst en cultuur als een soort smaakversterker.NU is het de spanning in de Méditerranée die de “samenwerking”, de pseudo-solidariteit en de pseudo-verbroedering dicteert. En precies zoals in het geval van de vluchtelingenkwestie niemand praat over de belangen en de oorzaken.
Nu, komen de “hoge instellingen” in actie feiten en betekenissen te verdoezelen d.m.v. kunst gekoppeld aan AMUSEMENT. Want kunst in onze Postmoderne tijd mag in twee gedaanten: als investering en als amusement.

Tot slot: God zij dank! We hebben Kavafis nog; hij dient prima als peterselie. Als alleslijm. En Kavafis zal ons redden net als de barbaren in zijn gedicht.  In april 2017 te zien in de agora van Amsterdam. Wat wij nog missen: “Kavafis, de musical”….! Het is hoog tijd voor actie tegen #Piggybacking, #Imitatie en #Naapgedrag en aandacht voor #Copyright !

Hier, op deze site – Kavafis 2013, Fonés –  de ruwe poging van een groep poëzieliefhebbers die -zonder de dure subsidies van staat of universiteiten- Kavafis’ stem laten klinken in Amsterdam in 2013 (UNESCO Kavafisjaar) toen ambassade, universiteiten en andere instellingen in lethargische toestand verkeerden.Nogmaals: recycling, samenwerking, reproductie zijn heel normaal. Wat niet klopt is plundering en piggybacking. https://www.facebook.com/motsetchoses/notes?lst=1253529535%3A1253529535%3A1488207986.
Fact checking” :
http://www.lychnari.nl/index.php/jaargang21-30/jaargang-29/2015-nummer-2/20-artikels/2015/63-nieuwgriekse-studies-in-nederland-licht-aan-het-eind-van-de-tunnel
http://abs.uva.nl/programmes/master-s-programmes/content8/entrepreneurship/entrepreneurship.html
https://www.perdu.nl/nl/archief/mario-molegraaf/r/presentatie-kavafis-1863-1933/
http://www.artandlanguage.nl/languageart/?p=1118
http://www.artandlanguage.nl/languageart/?p=975
http://www.artandlanguage.nl/languageart/?p=1209

17.4.2017 Mots Et Choses ημερολογιακές σημειώσεις:  piggyback

MOTS ET CHOSES ημερολογιακές σημειώσεις AMSTERDAM 17.4.2017:  “IT IS THE ECONOMY STUPID”.
– Market’s terminology has already subdued or even conquered our spirit and life. “Efficiency thinking” is the plague of our time – (in dutch: Rendementsdenken).
Ironically, the apply of this “good will thinking” is not based on values that would normally be deduced from it.
A basic strategic truc that fits perfectly in this “philosophy” is PIGGYBACKING. The sacred aim remains “PROFIT”.
Piggybacking ignores any © and just “embraces” a “partner” in order to use a network, a concept etc… and create new clients. Especially in this “entrepreneurship” mania, piggybacking is proven to be THE ultimate “marketing” solution.
Within my small world ( my own network, friends, collegues and partners) this means that even “sacred” issues like art, literature or the subject “Greek identity-language-culture” or even THE REFUGEE drama HAS BEEN USED as a fundamental basis in order to create a company, to make a living, to make profit out of it. The “REFUGEE drama” has become a COMMERCIAL CONCEPT and has been exploited in order to give a booster to the european economy which was drowing in the swamp of the €crisis (  the great EU-Exorcists thought the problem would be solved if it would be named “the greek curse” but this was not enough).

The other CONVENIENT form that has been invented is the so called “social entrepreneuship”.
This is another magic truc to replace the vanishing labour rights. All these “modern, light and sexy” little firms with the  innocent pastel “ying-yang” image,  have no other destiny than to advertise and help the IMPLEMENTATION of the shift to a new thinking and practically facilitate the acceptance of the new reality: labour with very few and limited rights. Those who promote the concept of a “uniform salary” for example, do practically nothing to stop the “golden boys” and their huge salaries. In many cases (like we have seen recently here in Asd and also in Greece) the “protestants” move smoothly to the other side when the aim has been reached. Or they work toghether because suddenly – and after being using demonstrations and protests- “they do not wish any involment in …politics…”(!)

In Holland (like in other EU countries) we have seen hundreds and hundreds of COMPANIES – (the initiatives and projects are countless)-  which have been created the last 2 years in this new sector… Check again all those companies, NGO’s etc which are “specialised” in the field of “refugees” and “humanity”. What is their real aim? Offering their humanistic services and having been acting in the field for enough time, all these experts and professional “humanists” have been building their own network of clients. It is the marketing concept of piggybacking. 

Back to PIGGYBACKING again: I have seen myself being mislead, used and exploited while I was watching with “eyes wide shut” – to quote Kubrick. My new “friends” and “partners” had just been using this piggybacking and efficiency thinking technique to create an existence for their marketing plans and making profit for themselves, using others (me included), selling a placebo instead of the real thing. It sounds filthy – (and it is for us who have nothing in common with marketeers, company profits and marketing) – but it is just “ECONOMY” !
The aftermath: cry, laugh and LEARN a lesson.

As epilogue of the theme we could use this fragment whtich shows just the top of the iceberg in the “fine art” of marketing:  “Every PR knows that one of the key skills of their job is using news values to generate stories that the local and national media will want to run with. But one of the smartest ways to generate PR is piggybacking – that is using existing news or hot topics to generate publicity for your own organisation. When done well, piggybacking ensures your story has newsworthiness built in. Here’s Oxygen’s guide to learning to piggyback…”

CREDITS: “Piggybacking, a practice in which a person with bad credit uses the seasoned trade line of credit of someone else.
It is a system for a company who want to engage in indirect exporting (the rider ) another company (the carrier)’s skills, abilities, experience and resources.” (form WIKI)
Image and quote piggybacking: oxygenagency.co.uk
Plants: waterwereld.nu
READ (IN DUTCH): https://decorrespondent.nl/…/waarom-rende…/65177090-91114a3f