Posted by on 14 September 2012

Art and Language: De houding van Nederland tegen over Griekenland is op zijn zachtst gezegd vroeg- koloniaal. Ingeborg Beugel becommentariëert… Η στάση της Ολλανδίας απέναντι στην Ελλάδα, χώρα μέλος της Ευρώπης, είναι τουλάχιστον εκείνη που η χώρα τηρούσε στην πρώιμη εποχή της Αποικιοκρατίας . Η  Ingeborg Beugel καυτηριάζει αυτή την στάση.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΟ,   INGEBORG BEUGEL

 © vertaling A.Zoi, Art and Language. Μετάφραση Αλεξ. Ζώη

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3314000/2012/09/10/Ingeborg-Beugel-Griekenland-is-geen-hond.dhtml

Όλοι όσοι ασχολούνται με την Ελλάδα – συμπεριλαμβανομένου κάπου-κάπου και του A.Pechtold(Κεντρώο Κόμμα)- ξεκινούν από την πεποίθηση πως η Ελλάδα «αντιστέκεται στις μεταρρυθμίσεις» και πως «δεν τηρεί τις συμφωνίες». Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Rutte  (Κόμμα Φιλελευθέρων) πρώτος απ΄ όλους. Η Ελλάδα δεν πρέπει να πάρει άλλη αναβολή, ούτε δευτερόλεπτο άλλη διορία χρόνου και ούτε ένα ευρώ οικονομική βοήθεια «επειδή δεν τηρεί τις υποσχέσεις της». Απόλυτα λανθασμένη στάση, δηλώνει η πρώην ανταποκρίτρια στην Ελλάδα  Ingeborg Beugel.

Κατ’ αρχήν δεν είναι δυνατόν να ισχυρίζεται κανείς ότι μια χώρα μπορεί να τηρεί ή όχι υποσχέσεις σαν να πρόκειται για κάποιο φυσικό πρόσωπο. Στην Ελλάδα ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού –η πλειοψηφία θα έλεγα- πλήττεται σoβαρά εξαιτίας όλων αυτών των μέτρων που βίαια εφαρμόζονται σαν να έχει χτυπηθεί από μια μεγάλη φυσική καταστροφή. Μέτρα τα οποία δημιουργηθήκαν από τέτοιες λεγόμενες «συμφωνίες»: 40% ως 50% μείωση των μισθών και των συντάξεων, μια αβάσταχτη σειρά επιπλέον φόρων, μαζικές απολύσεις, τεράστια αύξηση της ανεργίας και φτώχειας, καταστροφή κάθε εργασιακού δικαιώματος και καταστολή της ιατρικής περίθαλψης.

Έπαινος
Όλα αυτά είναι πράγματα τα οποία ακούγονται εξωπραγματικά για την Ολλανδική κοινωνία αλλά  που για τα οποία κανένας δεν βρίσκεται να εκφράσει ένα έπαινο για τους Έλληνες που τα υπομένουν. Και φυσικά υπάρχει και μια μειοψηφία, ένα σημαντικό μέρος των πλουσίων , των διεφθαρμένων πολιτικών και των μεγαλοβιομηχάνων, που ακόμα συνεχίζει να φοροδιαφεύγει, να φυγαδεύει πολύ πλούτο στο εξωτερικό και να παραμένει ατιμώρητο. Γι’ αυτό το θέμα η πλειονότητα του ελληνικού λαού η οποία παραμένει σε στάση προσοχής απέναντι στις Βρυξέλλες, δεν μπορεί να κάνει ουσιαστικά τίποτα. Η σκληρά εργαζόμενη μεσαία τάξη και ο απάνθρωπα φορολογούμενος ελληνικός λαός δεν ευθύνεται για αυτό. Πώς μπορούμε να ισχυριζόμαστε πως εξαιτίας μιας διεφθαρμένης μερίδας του πληθυσμού, μια χώρα «δεν τηρεί τις υποσχέσεις της»; (Ας θυμηθούμε πως ακριβώς αυτή η «απρεπής μειοψηφία» – με την οποία οι Βρυξέλλες αλλά και η Ολλανδία 30 χρόνια τώρα συνεργαζόταν επαγγελματικά χωρίς πρόβλημα- όλο αυτό το διάστημα μπορούσε ανενόχλητη να συνεχίζει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο διεφθαρμένο τρόπο. Διάφοροι ξένοι ανταποκριτές επέμεναν να γράφουν για όλες αυτές τις ατασθαλίες και για τις συνέπειες που είχε αυτή η κατάσταση για τον λαό κάνοντας δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον αλλά τόσο η Ευρώπη όσο και οι πολιτικοί της Ολλανδίας συνέχιζαν να τα αγνοούν).

Παρακολουθώ τον Rutte να εξηγεί στην υπέργηρη γειτόνισσά μου στην Ελλάδα που πρέπει τώρα να τα βγάλει πέρα με μια μικροσκοπική σύνταξη 300 ευρώ πως   «δεν τηρεί τις υποσχέσεις της» και πως μάλιστα «αντιστέκεται στις μεταρρυθμίσεις» την ίδια ώρα που εκείνη κλαίγοντας εξομολογείται πως δεν μπορεί και πως δεν θα πληρώσει τον λογαριασμό του ηλεκτρικού.

Βρωμο-Μαροκινοί *
Στον μακράς διαρκείας διάλογο για την αφομοίωση των μεταναστών στην Ολλανδική κοινωνία,κάθε λογικός άνθρωπος έχει καταλάβει πως δεν μπορούμε να κρίνουμε την κοινότητα των Μαροκινών μεταναστών σύμφωνα με την συμπεριφορά μιας ομάδας της που συμπεριφέρεται ανάρμοστα. Ακριβώς με αυτή την λογική δεν μπορούμε να κατακρίνουμε ένα ολόκληρο πληθυσμό εξαιτίας της συμπεριφοράς μιας διεφθαρμένης μερίδας του. Κατά δεύτερο λόγο , το όλο θέμα δεν έχει να κάνει με «συμφωνίες». Αυτή η λέξη προϋποθέτει την συμφωνία ανάμεσα σε δύο ισότιμα μέλη. Αυτό όμως δεν ευσταθεί από καμία άποψη. Η Ελλάδα έχει εξευτελιστεί, έχει πιαστεί στο μάγγανο με βρόγχο στο λαιμό καθώς εκβιάζεται να δεχτεί κάθε  είδους απαιτήσεις του ΔΝΤ και μέτρα της Μέρκελ σε μια απόλυτα άνιση σχέση του είδους «βούλωστο και κατάπινε». Η λέξη « συμφωνίες» είναι τόσο παραπλανητική όσο και οι λέξεις «υποστήριξη» και «μεταρρυθμίσεις». Οι συμφωνίες αυτές γίνονται στην περίπτωση της Ελλάδας με το μαχαίρι στο λαιμό. Η υποστήριξη δεν αποτελείται από δωρεές, επιχορηγήσεις ή επενδύσεις αλλά από παχυλές δανειοδοτήσεις με υπέρογκα υψηλά επιτόκια τα οποία αδυνατεί να ξεπληρώσει η ήδη στραγγιγμένη χώρα. Και οι μεταρρυθμίσεις είναι στην πραγματικότητα παράλογες περικοπές οι οποίες στην Ολλανδία δεν θα ήταν πραγματοποιήσιμες και οι οποίες σημαίνουν και την ολική εξαφάνιση κάθε εργασιακού δικαιώματος, κάτι για το οποίο ολόκληρη η Ευρώπη και η Ελλάδα  έχουν αγωνιστεί αιώνες για να αποκτήσουν.

(*η έκφραση αυτή αναφέρεται σε χαρακτηρισμό που χρησιμοποιείται συχνά για Μαροκινούς που δημιουργούν προβλήματα στην Ολλανδική κοινωνία. Σημ.Α.Ζ.)

Ψεύδη
Κατά τρίτο λόγο, σε αντίθεση με ό,τι -τελείως λανθασμένα και εκτενώς μέχρι ναυτίας- ισχυρίζεται ο Rutte, η ελληνική κυβέρνηση καταβάλει κάθε προσπάθεια με τρόπο απίστευτα υπεράνθρωπο και αξιοθαύμαστο , να ανταποκριθεί στις αδύνατες απαιτήσεις των Βρυξελλών. Αυτό παρ’ όλη την αναμενόμενη κοινωνική αναταραχή και δικαιολογημένη αντίσταση του λαού που ορθά ξεσηκώνεται. Όποιος αυτή την στιγμή ισχυρίζεται πως η ελληνική κυβέρνηση σημειώνει «ξανά»καθυστέρηση στην πραγματοποίηση των υποσχέσεών της και πως εξαιτίας κακής διαχείρισης και νωθρότητας δεν εφαρμόζει τα μεταρρυθμιστικά μέτρα μέσα στον καθορισμένο από τις Βρυξέλλες χρόνο, ψεύδεται. Ο Rutte ψεύδεται.   Όλοι οι οικονομολόγοι διεθνούς ακτινοβολίας με πρώτο τον  Stiglietz αλλά και ο επίσης διάσημος  Paul Krugman  επαναλαμβάνουν εδώ και δύο χρόνια συνέχεια επίσης μέχρι ναυτίας τις προβλέψεις  τους ότι το σημερινό μοντέλο περικοπών με τα συνεπαγόμενα μέτρα της Μέρκελ, όχι μόνο δενβοηθούν την Ελληνική οικονομία αλλά αντιθέτως την σπρώχνουν όλο και πιο βαθιά στο γκρεμό. Καιόπως φαίνεται έχουν δίκιο. Το ότι στα μάτια του Rutte και της παρέας του οι στόχοι τηςκαταστροφικής αυτής πολιτικής λιτότητας την οποία υπεραμύνονται , δεν έχουν πραγματοποιηθεί ,δεν έχει να κάνει με το γεγονός πως οι Έλληνες «ξανά απέτυχαν» αλλά με το γεγονός ότι αυτή η πολιτική λιτότητας είναι ανόητη και μη πραγματοποιήσιμη. Ο Rutte επιμένει να επαναλαμβάνει πως η Ελλάδα δεν συντομεύει τις ιδιωτικοποιήσεις. Τελείως λανθασμένα.

Λαϊκή εξαπάτηση
Στην πραγματικότητα συμβαίνει κάτι τελείως διαφορετικό : ο χρόνος ο οποίος δίνεται στην Ελλάδα για να προχωρήσει στις ιδιωτικοποιήσεις είναι μη ρεαλιστικός. Καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτό. Πρόκειται απλώς για εξαπάτηση του λαού το να ισχυρίζεται κανείς πως «οι Ελληνες ξανά σημειώνουν καθυστέρηση» στην πραγματοποίηση των στόχων. Επιπλέον η πίεση αυτής της «επικίνδυνης αποστολής» φέρνει την Ελληνική κυβέρνηση σε μια ασύλληπτα δύσκολη κατάσταση. Η Ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται χάρη στις Βρυξέλλες κολλημένη στον τοίχο, σε μια άκρως αδύναμη θέση ώστε να μπορεί να  προχωρήσει με όποια ελάχιστη αξιοπρέπεια στην απαίτηση αυτή των ιδιωτικοποιήσεων. Ετσι εκβιάζεται να ξεπουλήσει σε εξευτελιστικές τιμές κρατικές επιχειρήσεις και έτσι ακριβώς οι ξένοι αγοραστές και κερδοσκόποι μυρίζονται αυτή την  αδυναμία. Και φυσικά τα έσοδα δεν είναι τα αναμενόμενα. Αυτό που στη συνέχεια ο Rutte παρουσιάζει ως «η Ελλάδα δεν τηρεί τις υποσχέσεις της». Το ίδιο ισχύει και για τα έσοδα από τα νέα φορολογικά μέτρα: εξαιτίας της αυστηρής πολιτικής λιτότητας, η Ελληνική οικονομία βυθίστηκε σε μια διαβολική ύφεση και χάρις αυτού παρουσιάζονται οι αξιολογήσεις, σχετικά με τα αναμενόμενα έσοδα, λανθασμένα. Δεν είναι αυτό όμως λάθος των Ελλήνων.   Ο Rutte ξεπέρασε τα όρια αυτές τις μέρες στον προεκλογικό διάλογο με τον Samsom (Εργατικό Κόμμα). Ο Samsom τον ρώτησε ευθέως αν έχει πραγματικό ενδιαφέρον να διασωθεί το ευρώ και η Ελλάδα εγκρίνοντας για τρίτη φορά νέα οικονομική βοήθεια . (Φυσικά δεν εννοούμε «δωρεά» αλλά ακριβή δανειοδότηση, αυτό το έχουμε ήδη διευκρινίσει.) Όχι, δήλωσε ο Rutte. Γιατί όχι; Επειδή ακριβώς δεν θα ήταν σωστό να γίνει τώρα διότι η Ελλάδα θα χαμήλωνε ταχύτητα, αμέσως θα χαλάρωνε την προσπάθειά της και θα έπαυε τις ιδιωτικοποιήσεις και τις μεταρρυθμίσεις. Θα συμπέραιναν οι Ελληνες πως ήταν πια οικονομικά εύρωστοι ξέροντας πως «πάλι θα πληρωνόντουσαν» και έτσι δεν θα εκτελούσαν τα απαιτούμενα μέτρα. Και ο Samsom θα έπρεπε να προσέχει τι λέει γιατί θα τα έπαιρναν και τα αυτιά των Ελλήνων. Ετσι θα «έπαιρναν από τον αρχηγό του Εργατικού Κόμματος  ένα τελείως λανθασμένο σήμα».

Rutte : « Πρέπει να τους κρατάμε δεμένους γερά».
Πώς είπατε;

Αλητεία

Σαν να είναι η Ελλάδα ένα σκυλί, σαν να είναι οι Έλληνες μικρά αλητάκια που με το παραμικρό πρέπει να τους βάλουμε στη θέση τους. Τι βλακώδης τρόπος να εξασκεί κανείς διεθνή πολιτική, τι υπεροπτική στάση απέναντι σε ένα λαό που προσπαθεί με κάθε τρόπο να παραμείνει στην Ευρώπη. Ο Rutte έχει τόσο βαθιά δυσπιστία και τέτοια υπερβολική περιφρόνηση απέναντι στην Ελλάδα- χώρα μέλος της Ευρωζώνης, που θα έπρεπε σύμφωνα με την δική του παιδαγωγική θεώρηση, να δώσουμε στους Έλληνες ένα καλό μάθημα και προ πάντων να μην τους πούμε ότι αν χρειαστεί θα μπορούν να υπολογίζουν σε καινούργια δάνεια. Αυτό είναι το επίπεδο της πολιτικής Rutte στην εποχή μας. Και εξάλλου ήδη νωρίτερα είχε δηλώσει πως «δεν τον δένει τίποτα με τους Έλληνες». Ένας τέτοιος πολιτικός που παίζει με τον ίδιο τρόπο όπως ο Wilders με το λαϊκό αίσθημα των συνήθως κακώς πληροφορημένων ψηφοφόρων για να κερδίσει ψήφους, δεν
επιτρέπεται να φθάνει ποτέ στο αξίωμα του πρωθυπουργού.

Κλείνοντας:στο δικό μου περιβάλλον εδώ  και στον ευρύ κύκλο γνωριμιών μου στην Ελλάδα δεν έχω συναντήσει ούτε έναν Έλληνα που είναι αρνητικός απέναντι στις μεταρρυθμίσεις της
κυβέρνησης -με  την καθαρή έννοια της λέξης -, που να μην θέλει να ξεκαθαριστεί το παλιό καθεστώς της πολιτικής και της διαφθοράς και που να μην αντιλαμβάνεται πως αυτά τα χρέη – για τα
οποία δεν ευθύνονται άμεσα – πρέπει να αποπληρωθούν. Αυτούς τους ανθρώπους πρέπει κανείς να τους υποστηρίξει, να τους ενθαρρύνει και γιατί όχι, να τους επαινέσει. Όχι να τους
μεταχειρίζεται υπεροπτικά,  αλύπητα και  άδικα σαν να ήταν πολίτες δευτέρας κατηγορίας ή χειρότερα σαν να ήταν κοπρόσκυλα.

Η Ingeborg Beugel είναι  δημοσιογράφος,  πρώην ανταποκρίτρια και ειδική σε  θέματα που αφορούν την Ελλάδα στο τηλεοπτικό πρόγραμμα μεγάλης ακροαματικότητας P&W στην Ολλανδία.

© vertaling A.Zoi, Art and Language